W Polsce oraz krajach sąsiednich można zaobserwować właściwie dwa rodzaje stosowanych technologii w budownictwie jednorodzinnym.

- pierwsza i najbardziej rozpowszechniona technologia murowa - druga oparta na szkielecie drewnianym lub stalowym

Kanadyjczycy, Amerykanie czy w Skandynawowie mieszkają zazwyczaj w domach drewnianych szkieletowych.
Polacy najczęściej budują swoje domy murowane. Wynika to z naszej tradycji jak i z powszechnej dostępności materiałów do budowy takiego domu. Brak na naszym rynku wyspecjalizowanych ekip do budowy domu w technologii szkieletowej ogranicza inwestora do jednego wykonawcy i nie daje możliwości wyboru i negocjacji cen. Ponadto technologia murowa w odróżnieniu od szkieletowej umożliwia rozłożenie budowy domu w czasie gdy nie ma zgromadzonych środków na całą budowę.Trwałość i solidność budynków w technologii murowanej przesądzają niejednokrotnie o wyborze tej technologii.

Przy omawianiu różnych technologii będą nas obowiązywać takie same pojęcia jak:

- fundament (podstawa - ława fund. w ziemi oraz ściana fundamentowa)
- ściana (zewnętrzna, wewnętrzna nośna i działowa)
- strop (dzieli dom na kondygnacje mieszkalne)
- dach (pokrycie dachu - płaski lub stromy)

Technologia murowa:

Ściany w tej technologii są trwałe, wytrzymałe i odporne na uderzenia oraz posiadają dużą akumulację ciepła (gromadzą ciepło i gdy się ochłodzi powoli to ciepło oddają) i charakteryzują się dobrą izolacyjnością akustyczną. Generalnie wykonuje się je z cegieł, bloczków i pustaków. Na ściany fundamentowe stosuje się powszechnie bloczki betonowe , które są tanie, bardzo wytrzymałe i odporne na wilgoć ( do wykonania ścian piwnic są korzystniejsze i wygodniejsze od ścian monolitycznych wylewanych z betonu).

Ściany zewnętrzne buduje się jako: - jednowarstwowe (pustaki lub bloczki o dużej izolacyjności cieplnej na zaprawie ciepłochronnej bez potrzeby stosowania dodatkowej izolacji cieplnej w postaci styropianu czy wełny mineralnej).Grubość takich ścian waha się w granicach 36,5-44cm - dwuwarstwowe ( cegły, pustaki, bloczki - generalnie grubości 24-25cm murowane na zaprawie klejowej i ocieplone z zewnętrz warstwą styropianu lub wełny min. gr.12-15cm - tak by spełnione zastały wymagania izolacyjności cieplnej. - trójwarstwowe -najdroższe - muruje się podobnie jak ściany dwuwarstwowe ale z cieńszą wkładką izolacji cieplnej oraz z dodatkową, osłaniającą ścianką elewacyjną.

Popularne technologie murowe:

1.Bloczki z betonu komórkowego - dobrze izolują ciepło i mają dobrą paro-przepuszczalność (ściany oddychają), są lekkie i łatwe do przycinania i wyko nywania bruzd jednak trzeba uważać bo są kruche. Są odporne na działanie ognia przez wiele godzin oraz mrozo odporne trzeba je ze względu na dużą porowatość chronić przed zawilgo ceniem bo wówczas tracą swoje właściwości. Bloczki stosuje się do budowy wszystkich rodzajów ścian.

2.Pustaki i cegły tradycyjne
Generalnie stosuje się je do wznoszenia ścian dwuwarstwowych z wykończeniem styropianem lub wełną minieralną, pokrytym tynkiem cienkowarstwowym oraz trójwarstwowych z wykończeniem cegłą licową bądź klinkierową, bez potrzeby tynkowania. Warstwę wykończeniową przy ścianach trójwarstwowych wykonuje się również z cegły pełnej lub kratówki pokrytych tradycyjnym tynkiem cem.-wap

3.Pustaki z ciepłochronnej ceramiki (porowatej) Jest to stosunkowo nowy materiał , który zdobywa sobie dużą popularność i uznanie w ciągu ostatnich kilku lat wśród inwestorów. W porównaniu do tradycyjnej ceramiki pustki ciepłochronne mają lepsze właściwości cieplne. Stosuje się je przy budowie ścian wielowarstwowych oraz, dzięki zamkniętym mikroporom, ścian jednowarstwowych gr. 36,5-44cm. Pustaki ciepłochronne są stosunkowo lekkie i łatwe w obróbce, jednak bardziej kruche od ceramiki tradycyjnej. Ściany jednowarstwowe wykonane z bloczków z betonu komórkowego jak i z pustaków z ciepłej ceramiki jednakowo wymagają specjalnych rozwiązań systemowych w postaci gotowych nadproży okiennych i elementów docieplających wieńce oraz wymagają zaprawy ciepłochronnej.

4. Silikaty - cegły wapienno piaskowe Stosuje się je do wznoszenia ścian warstwowych. Przy wykonaniu ścian trójwarstwowych podobnie jak okładziny z klinkieru czy kamienia nie wymagają tynkowania. Są to ściany zdrowe i odporne na grzyby i pleśnie oraz posiadają dużą akumulację ciepła i dobrą iz. akustyczną. Zaletą jest też ich duża wytrzymałość na ściskanie.

5.Bloczki z keramzytobetonu Dzięki dużej porowatości, którą uzyskuje się przez wypalanie glin i łupków w wysokiej temp., materiał ten ma dużą izolacyjność cieplną. Z pustaków wznosi się ściany jednowarstwowe o dobrej izolacyjności cieplnej I akustycznej oraz ognioodpornej. Keramzytobeton stosowany jest również do wyrobu pustaków stropowych i innych elementów budynku oraz w postaci luźnej jako podkład pod posadzki bez konieczności izolacji ze styropianu czy wełny mineralnej.

6.Elementy z twardego styropianu Są to elementy drobnowymiarowe wykonane z twardego styropianu, które wypełnia się betonem. Grubość ścian w tym systemie to 25cm o współczynniku przenikania ciepła 0,28W/m2k. System ten pozwala na bardzo szybki sposób budowy.Jest jednym z najtańszych, oraz bardzo prostych w budowie (jak z klocków). Z kształtek można budować ściany, stropy oraz dachy.

Technologia szkieletowa:

Fundament i ściany fundamentowe w tego rodzaju technologiach wykonywane są tradycyjnie z betonu lub bloczków betonowych natomiast elementy budynku powyżej wykonywane są w szkielecie. Zarówno w systemie drewnianym jak i stalowym głównymi elementami nośnymi są odpowiednio słupki drewniane lub perforowane profile stalowe. Pomiędzy słupki układa się warstwę wełny mineralnej natomiast od wewnątrz płyty gipsowo-kartonowe a od zewnętrz płyty g.k. lub twarde płyty izolacyjne otynkowane obkładane dodatkowo cegłami elewacyjnymi lub oblicówką drewnianą.

Zaletą tego systemu jest jego duża izolacyjność cieplna przy stosunkowo małej grubości ścian oraz użycie zdrowych materiałów, które nie emitują żadnych szkodliwych związków (szczególnie ważne dla alergików).
Budynki w tej technologii są bardzo tanie w eksploatacji czyli energooszczędne.
Dużą zaletą jest szybkość postawienia budynku. W tej technologii trwa to ok. 2-3 miesięcy, jednakże system ten wymusza konieczność zatrudnienia wyspecjalizowanych ekip.
W technologii szkieletu stawia się również domy z dużych modułów z gotowymi ścianami, podłogą i sufitem oraz wszystkimi instalacjami montowanymi w fabryce. Moduły takie przewożone są
na plac budowy i montowane.

Przy budowie domu w szkielecie drewnianym szczególnie trzeba zwrócić uwagę na odpowiednią wilgotność i konserwację drewna gdyż istnieje niebezpieczeństwo powstawania zjawisk pleśni i grzybów. Konstrukcja takiego budynku jest sztywna, jednak stosunkowo delikatna. Tylko poprawne wykonanie, z dużą dokładnością gwarantuje że budynek oprze się próbie czasu bez przykrych niespodzianek w trakcie użytkowania.